رقابت؛ رفاقت یا عداوت

رقابت در حیطه های مختلف زندگی بشر وجود دارد . رقابت انسانها می تواند موجب رشد همه جانبه بشر باشد . در صورتی که رقابت سالم و انسانی یعنی بر مبنای عقلانیت و منطق باشد.

دو کشتی گیر هنگامی که وارد گود کشتی می شوند ، زمین را می بوسند که اگر بر تو فرود آمدیم دوستت داریم ، روی همدیگر را می بوسند که ما با یکدیگر هم دوست هستیم و در نهایت وقتی یکی بر زمین می خورد فرد برنده دستش را می گیرد ، از زمین بلندش می کند و دوباره روی یکدیگر را می بوسند که ما فقط برای پرورش روح و جسم کشتی گرفته ایم و بس و باز هم همان دوستان سابقیم .

فرض کنید یکی از افراد به هر وسیله ای دست بزند تا برنده شود ، فرض کنید بعد از زمین خوردن برنده با لگد هم به صورت زمین خورده بزند ؛ چه اتفاقی خواهد افتاد؟

در برخی رقابت ها اگر تصویر تو را کنار رقیب ببینند در لیست سیاه قرار می دهند . حال می خواهد این در کنار رقیب بودن به هر دلیلی باشد . برخی اگر تو را رقیب خود بدانند به دوستان یا باصطلاح طرفداران خود توصیه می کنند که حتی با با شما هم صحبت نشوند ، در کنار تو دیده نشوند .

راستی به نظر شما رقابت ، رفاقت است یا عداوت ؟ 

انتخاب سرنوشت

7 اسفند روز انتخاب نمایندگان مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری است . هرچند ما در انتخاب مختار هستیم ولی شرکت کردن یا نکردن و برگ رای ما به هر شخص تعیین کننده سرنوشت ما برای چند سال خودمان ، کشورمان و فرزندان و زندگی آینده مان است .

گمان اینکه " فرقی ندارد هر که می خواهد باشد" گمانی بسیار "ناپخته " است.

شرکت کردن و رای دادن به "کسی که تو می خواهی باشد "، نشان نهایت "درایت و عقلانیت " است.

پس من و تو شرکت کنیم تا خود انتخاب کنیم نه دیگران برای ما ، آن را انتخاب می کنیم که دیگران بدانند و بفهمند که "میزان رای ملت است ". و ما که ثابت کنیم عاشق " استقلال ، آزادی و جمهوری اسلامی " هستیم.

با رای خود بگوییم : آقای نماینده تو منتخب ما هستی ، ما نخواهیم تو نیستی . پس خادم ملت باش تا ملت هم به تو و هم به انتخاب و منتخب خود افتخار کند.

رای باید به اندیشه و کار و عقلانیت افراد باشد نه به زبان ، قیافه و خدم و حشم آنان .

آن که خودحرفی برای گفتن و عملی برای نشان دادن ندارد بدرد ملت نخواهد خورد .

آنکه تنها برای روستا یا شهر شما یا فرزند رای دهنده به او کاری کند به درد نمایندگی ملت نخواهد خورد.

نماینده کوته بین نماینده ملت نیست بلکه نماینده خودش است و جایگاه مجلس را نمی داند . چنین شخصی تنها یک منفعت طلب است که از شانه شما بالا می رود . شما را هم زیر پایش آزار داده یا له می کند .

به امید فردایی با عزت

 

 

22بهمن روز پیروزی اراده ملت

22 بهمن روز ملی ایرانیان و روز پیروزی اراده ملت بر زور و ظلم و ستم و تبعیض صاحبان قدرت مبارک باد

برجام و فرجام آن

بسیاری از هموطنان به مذاکرات هسته ای به عنوان گفتگویی نگاه کرده و می کنند که قرار بوده در پی آن مبالغ زیادی از دارائیهای ایران آزاد شده و با داخل شدن آن به ایران بین مردم تقسیم شود ،شاید چیزی شبیه یارانه نقدی .

به تبع آن برخی معتقدند که آنقدر برای استفاده از این منابع هستند که به ما چیزی نمی رسد. 

اینکه مبلغی نقدی حاصل از آزاد سازی منابع مالی در توافق برجام به ما نمی رسد درست و حقیقتی شیرین است که تفاوت دو دیدگاه را نمایان می سازد. 

دیدگاه اول گذاشتن ماهی در سر سفره مردم است که البته تا موقعی که از تو راضی باشند یا اساسا اگر ماهی وجود داشته باشد به تو می دهند. 

دیدگاه دوم باز کردن راه دریا بلکه اقیانوس ، دادن قلاب ماهی گیری با آموزش ماهی گیری است اینجا دیگر به ما حتی یک ماهی هم نمی دهند .

شما برای اینکه ماهی برای خوردن داشته باشی باید قلاب را برداری ، دل و دانش دریا رفتن را داشته باشی به دریا بروی و صید کنی . دریا هم منبع عظیمی از ماهی و نعمات است و  هم ممکن است خطرات فراوانی داشته باشد . پس شما ممکن است ماهی و حتی مرواریدگرانبها هم بدست آوری و ممکن است نه تنها چیزی بدست نیاوری بلکه جانت هم به خطر بیفتد .

در دیدگاه اول اگر چه یک ماهی شاید راحت به تو داده شود مثل یارانه نقدی ولی حاصل زحمت خودت نیست بنا براین در اختیار تو هم نیست و ممکن است قطع شود ضمن اینکه بسیار محدود هم هست .

اما در دیدگاه دوم شاید سخت باشد اما با تلاش خودت می توانی هر آنچه می خواهی بدست آوری . ماهی سفره شما به دست تو نگاه می کند نه دیگران که بخواهند بدهند یا نه.

برجام فقط راه دریا و اقیانوس را باز کرده منتظر ماهی دادن نباشیم .

دل دریا رفتن داری بسم الله . یاد بگیر و جرات کن تو ایرانی سربلند هستی که نان داده ای .