هر خلقت خدا حکمتی دارد و هیچ آفریده ای نه تنها بی فایده نیست بلکه نعمت است .

هر کدام از ما اگر " مار" را ببینیم از آن وحشت می کنیم و آنرا موجودی وحشی و خطرناک قلمداد کرده ، در صدد کشتن آن بر می آییم . آن حیوان زبان بسته را مضر و کشته شدن را مفید و حقش می دانیم .

از شما دوستان عزیز می پرسم : در طبر چند نفر انسان توسط " مار " کشته شده ؟ حالا چند مار توسط ما از بین رفته ؟ به نظر شما ما خطرناک هستیم یا " مار ".

همه چیزها یا افرادی که به نظر ما بد می آیند آنقدر هم بد نیستند بلکه دید ناقص ما باعث بد جلوه دادن آنها می شود. این ما هستیم که با تحت فشار قرار دادن " مار " او را وادر به حمله به خود و ایجاد خطر میکنیم .

در حالی که اگر ما وجود نازنین "مار افعی " را در اختیار بگیریم از همان سم به ظاهر کشنده اش داروی سرطان خود خواهیم ساخت که زندگی انسانهای زیادی را  نجات داده وخواهد داد و فایده بی نظیر آن را خواهیم فهمید . وما چه فایده ای برای " مار " داشته ایم .

حال شما وجود شریف آدمها را اگر " بد "بدانید ظلمی است که به خود می کنید . آدمها ذاتا بد نیستند ؛ رفتار های ما گاهی آنها را دچار تصمیمات نادرست و خطر ناک می کند . پس بیایید تا وقتی زنده ایم قدر وجود شریف انسانها را بدانیم ؛ با هم و برای هم زندگی کنیم .